muharrem olarak etiketli yazılar
2009 Neden İyi Geçti?
5 Oca
Uzun zamandır Mim almıyordum. Gerçi hoş pek Mim’de dönmüyor piyasada artık eskisi gibi ya da ben göremiyorum. Sağolsun Oğulcan geçtiğimiz haftanın anlamına uygun bir Mim yollamış. Mim’i başlatan ise severek takip ettiğim Hasan Başusta olmuş. İkisine de buradan sevgilerimi yollayarak Mim’i cevaplamaya geçiyorum.
Yılbaşı akşamı aslında bu konuda olumsuz bir yıl geçirdiğimi yazmıştım, tabi ki bu sadece KPSS noktasından bakıldığında böyle. Aslında gerçekten güzel şeylerde olmadı değil 2009 bunlara kısaca bakalım nelermiş?
- Friendfeed’ten sımsıcak dostluklar edindim. Ankara’da mangal yaptık, Konya’da buluştuk, Bursa’da bir çok yeni arkadaşla yüz yüze tanıştık.
- Selçuk Üniversitesi Bilişim Topluluğu olarak biraz durgun bir dönem geçirdik gibi görünse de yıllardır hep kıl payı kaçırdığımız “BİLMÖK 2010″ u Konya’ya Ankara dışında bir Anadolu şehrine taşıyabildik.
- Okulumu bitirdim, aileme ve memleketime kavuştum, okul arkadaşlarımıda özlemedim değil ama yine arada görüşüyoruz sonuçta… :)
- Her ne kadar KPSS istediğim gibi geçmese de ücretli öğretmenliğe başladım. Bir yandan da KPSS’ye tekrar hazırlanmaya başladım. Bu sefer daha ciddi bir şekilde hem de…
- Aslında en önemlisi sağlığımız, mutluluğumuz, halimiz, vaktimiz yerinde olması değil mi?
Son olarak ta yeni yılın tüm dostlarıma tüm insanlığa, sağlık, huzur, bol kazanç, ve mutluluk getirmesi dileğiyle Mim’i paslamaya geçiyorum. Bursa’da ki tüm etkinliklerde birlikte olduğumuz Can ve Şehnaz Paçacı ailesine, Muharrem Ata‘ya, F. Batuhan İçöz‘e ve Onur Yılmaz‘a yolluyorum.
Konya Beyaza Büründü..
28 Ara
Hep büyülemiştir beni soğuk kış günlerinde dondurucu soğun ardından gelen, havada bir bahar havası oluşturan bembeyaz, saflığı ve temizliği gözler önüne seren o muhteşem doğa olayı.
Bu akşam sevdiğim ve Konyaya geldiğimin 1.yılından itibaren tanıştığım ve neredeyse Konyada geçen her hafta sonumda beni yalnız bırakmayan kardeşim Mustafa’nın evinde yemeğe davetliydik. Giderken yolda bir sigara içimi zamanda bile ellerimizi dondururcasına bir soğuğu vücudumuzun her yerinde hissederken eve girip yemeği yedikten sonra birde üzerine çayları içtik ki hafif rehavetin çökmesi ve dışarıdaki soğuk nedeniyle eve gidişi düşünürken camdan baktığımızda bembeyaz bir görüntüyle karşılaşmak şaşırtmıştı bizleri bir saat içinde başlayıp yerde sanki bembeyaz bir kilim gibi duran karı görmek… haliyle bizde üç kafadar ev arkadaşı (More,Dilo ve Ben) bu muhteşem doğa olayının tadını çıkararak yavaş yavaş ve karın birleştirici büyüsüyle sokaklara dökülen insanları izleyerek ve resim çekerek eve geldik birazda havanın kırılmış dondurucu soğunun azalmasının etkisiyle yolu uzatarak. Gelirkende bir kaç resim çektim gerçi karanlıkta pek belli olmasada sizlerle paylaşmak istedim :)
